بررسی چگالی مایع

آب یک مایع روان است ولی در صورتیکه به آن شکر اضافه کنیم، چسبنده و غلیظ می‌شود. هرچه میزان این شکر بیشتر باشد، غلظت بیشتری ایجاد می‌شود. معمولا هر چه محیط شفاف اپتیکی غلیظ‌تر و چگال‌تر باشد، می‌توانیم بگوییم ضریب شکست بیشتری دارد. البته این قانون کلی نیست ولی برای هر ماده خاص، افزایش غلظت منجر به افزایش ضریب شکست و در نتیجه شکست بیشتر نور می‌شود. ضریب شکست در واقع به ساختار درونی ماده مربوط است.  وقتی  نور به یک محیط شفاف برخورد می‌کند، میدان الکتریکی نور، بارهای مثبت و منفی مایع را به ارتعاش در می‌آورد و همین ارتعاش بارهای مثبت و منفی موجب تابش و ایجاد نور می‌گردد. چگونگی  این ارتعاش به ماده بستگی دارد و در میزان ضریب شکست و کاهش سرعت نور تاثیر دارد. به همین دلیل است که این مقدار ارتعاش و یا بستگی ارتعاش به میدان الکتریکی نور را به ضریب شکست ارتباط می‌دهیم. هر چه این ارتعاش و  فنریت مولکول یا اتم‌های تشکیل‌دهنده جسم شفاف سخت‌تر باشند، ارتعاش کم دامنه‌تری ایجاد کرده و به ضریب شکست بیشتر منجر می‌شود. از سوی دیگر یک ماده روان و کم چگال، راحت‌تر موجب ارتعاش بارهای مثبت و منفی می‌شود  و در نتیجه ضریب شکست کمتری نیز دارد. بنابراین می‌توان گفت  که با افزایش چگالی یک ماده مخصوص، انتظار داریم که ضریب شکست آن نیز تغییر کند.

ارتباط با بخش

از متخصص نور بپرس

در این بخش می توانید سؤالات خود را در رابطه با نور و لیزر بپرسید تا متخصصین به آن‌ها پاسخ دهند

لینک ارتباط مستقیم با