حلقه‌های نیوتون 

حلقه‌های نیوتون یکی از نمایش‌های جالب موجی بودن نور است. این حلقه‌ها را می‌توان با قرار دادن یک عدسی کوژ با انحنای کم، روی یک سطح صاف ایجاد کرد. برای مشاهده حلقه‌های بیشتر می‌توان از نور لیزر و یا نور دارای همدوسی بالا استفاده کرد. حلقه‌های نیوتون در واقع در نتیجه تداخل امواج منعکس شده از این دو سطح ایجاد شده و مکان هندسی نقاطی هستند که اختلاف راه یکسانی دارند. به خاطر انحنای کروی عدسی، این مکان به صورت دایره است و هر دایره مربوط به یک اختلاف راه می‌باشد. نمونه حلقه‌های نیوتون را در تداخل‌های دیگر از قبیل فشردن یک شیشه روی سطح شیشه‌ تخت دیگر و یا گوه هوا، شاهد هستیم. از سویی دیگر حلقه‌های نیوتن، تداخل جبهه موج تخت و جبهه موج کروی را نیز تداعی می‌کند. این تداخل منجر به حلقه‌هایی می‌شود که آن‌ها را در تداخل جبهه تخت با کروی، مناطق فرنل می‌گوییم. یکی از ویژگی‌های این حلقه‌ها، کاهش تدریجی قطر حلقه‌ها نسبت به افزایش شعاع است. این کاهش به حدی است که حلقه‌های کناری به شدت به هم فشرده شده و قابل تفکیک نخواهند بود. ساختار شبیه به حلقه‌های نیوتون را در برخی پدیده‌های دیگر نیز شاهد هستیم. برای مثال تداخل بین یک جبهه موج کروی و یک جبهه موج تخت حلقه‌هایی ایجاد می‌کند که از نظر ساختاری شبیه به همان حلقه‌های نیوتون هستند. جالب است که بدانید عدسی‌های فرنلی نیز همین شکل را دارند و اساسا از تداخل جبهه موج تخت و کروی ایجاد می‌شوند.

ارتباط با بخش

از متخصص نور بپرس

در این بخش می توانید سؤالات خود را در رابطه با نور و لیزر بپرسید تا متخصصین به آن‌ها پاسخ دهند

لینک ارتباط مستقیم با